bi koleksiyonerin günlügü

arkası yarınlarda ölürdüm ben
bet sesli sokak satıcıları
pencerenin ardından geçer geçer 
dururdu
şimdi durmak burada sevdiğim
annemin bir koleksiyoner olarak biriktirdiği
yoğurt kapları demektir
sen bilmezsin
otobüs gelir mi diye hep
uzattığım beş dakikalarıma
küçük bir ihtimal hesabıyla 
yenildin

pencere önü çiçegi

herkes çokça yorgundu
herkes kendi kadar
herkes ederi kadar yorgundu
ve sen bir bahar güneşi gibi
doğamıyordun
batıya bakan penceremin camından.